يادداشت‌هاى مترجم ( 1 ) مقصود از شاهزاده طهماسب ميرزا پسر بزرگ يا به روايتى پسر سوم شاه سلطان حسين است كه در سمت وليعهدى كشور هنگام محاصره اصفهان به اشاره پدر شبانه در تاريخ هشتم ژوئن 1722 حلقهء محاصره افغانها را شكست و جهت گردآورى سپاه و كمك به مردم پايتخت روانه قزوين گرديد . اعتماد السلطنه در جلد سوم منتظم ناصرى جزو وقايع سال 1134 ه ق مىنويسد : « در سال 1134 قمرى طهماسب ميرزا با هشت نفر سوار گزيده از طايفه قاجار از اصفهان به طرف قزوين حركت كرد » ( منتظم ناصرى ج 3 ص 28 ) رضا قلى خان هدايت نيز در جلد هشتم روضة الصفاء جزو وقايع همين سال مىنويسد : « . . . امناى دولت پادشاهى در شب بيست و سوم رمضان 1134 طهماسب ميرزا ولد شاه را به وليعهدى منصوب كرده و همان شب با ميرزا حسين اشتهاردى از شهر بيرون و روانه قزوين نمودند كه مددى و معاونى به شاه برساند » ولى اين شاهزاده هنگام ورود به قزوين مأموريت خود را فراموش نموده و به عيش‌ونوش پرداخت و براى خود مجلس عروسى برپا نمود . بنابه روايت بعضى از مورخين طهماسب ميرزا پس از سقوط اصفهان و زندانى شدن شاه سلطان حسين رسما در قزوين بر تخت سلطنت جلوس نمود ( تاريخ حزين ص 56 ) ولى رضا قلى خان هدايت مىنويسد كه پس از قتل شاه سلطان حسين طهماسب ميرزا رسما تاجگذارى نمود . شاه طهماسب براى نجات تخت‌وتاج خود دست كمك به طرف سلطان احمد سوم عثمانى و پطر كبير تزار روسيه دراز نمود